Depresja podpłytowa (Sub-slab Depressurization — SSD)
Jest to najczęściej stosowana i efektywna metoda remediacji radonowej. Polega na wyfrezowaniu otworu w posadzce piwnicy, umieszczeniu rury ssącej pod płytą fundamentową i podłączeniu wentylatora. Wentylator wytwarza podciśnienie pod płytą, co zapobiega migracji radonu z gruntu do wnętrza budynku.
Skuteczność metody SSD zależy od przepuszczalności gruntu pod budynkiem oraz szczelności posadzki. W gruntach o dużej przepuszczalności (żwir, piasek grubszy) jeden punkt ssący może obsłużyć większą powierzchnię. W gruntach gliniastych konieczne może być kilka punktów ssących.
Uszczelnianie szczelin i przenikań
Radon wnika do budynku przede wszystkim przez szczeliny w posadzce i ścianach przyziemia, przejścia instalacyjne i połączenia ściany z posadzką. Uszczelnienie tych miejsc masami elastycznymi (silikonowe, poliuretanowe) lub folią PE może zredukować wnikanie radonu, choć rzadko jest wystarczające jako jedyna metoda.
Uszczelnianie stosuje się jako uzupełnienie depresji podpłytowej lub w budynkach z niskim bazowym stężeniem radonu, gdy konieczna jest drobna korekta.
Kolejność działań: Przed przystąpieniem do remediacji zaleca się wykonanie pomiarów diagnostycznych identyfikujących miejsca intensywnego wnikania radonu (np. przez tymczasowe zamknięcie poszczególnych otworów i obserwację zmian stężenia). Pozwala to ukierunkować działania remediacyjne.
Wentylacja wymuszona piwnicy
Zwiększenie wymiany powietrza w piwnicy przez instalację mechanicznego wentylatora nawiewno-wywiewnego skutecznie rozcieńcza stężenie radonu. Metoda jest prosta w montażu, lecz wiąże się z kosztami energii elektrycznej i może wpływać na warunki termiczne w piwnicy.
Wentylacja mechaniczna jest efektywna, gdy piwnica jest izolowana od pomieszczeń mieszkalnych. Jeżeli powietrze z piwnicy cyrkuluje do górnych kondygnacji, należy rozważyć SSD jako metodę bardziej systemową.
Wentylacja naturalna i szczelność budynku
Budynki z oknami piwnicznymi umożliwiającymi naturalną wentylację wykazują zazwyczaj niższe stężenia radonu. Otwarcie lub powiększenie otworów wentylacyjnych w piwnicy jest najtańszą metodą remediacji w budynkach, gdzie to konstrukcyjnie możliwe.
Weryfikacja po remediacji
Po wykonaniu każdej z powyższych metod należy przeprowadzić weryfikacyjny pomiar stężenia radonu, najlepiej metodą pasywną (CR-39) przez kilka tygodni lub metodą aktywną (komora jonizacyjna) przez 48–72 godziny. Pomiar weryfikacyjny powinien być przeprowadzony w tych samych warunkach co pomiar wyjściowy. Norma ISO 11665-8 zawiera wytyczne dotyczące pomiarów po remediacji.